Dan is dit zoals
zo zit ik erbij dus
zei ik tegen mij
is waar ik aanbeland
na al die zoveel jaren
deze kamer en dit huis
deze hoek van deze straat
zo en niet anders hier nu
in deze perifere wijk
dit buurtje waar ik mensen ken
dat wel en deze mens
die nog met mij dit
uitgedunde huis bewoont
wijst dit mijn trechtermond
terecht die ons gestrikt
heeft wat is nog jou
en wat was ik
en maakt het wat uit
zeg ik een fuik voor
gefnuikte dromen dan
doe ik ons tekort
het is een wereld die
zich zet dit is ons fort
Jac. M. Janssen