langste dag
zo lang leef je naar het lengen toe
der dagen
en dan lengen ze niet meer
ze krimpen
dat is droesem van de langste dag
de uren
trekken daarna terug onttrekken zich
aan licht
en duister sijpelt door kieren waar ook
de warmte
door wegvloeit en langzaam keert
de koude
maar zeker weer terug dat is de
droefheid
van de langste dag de
lichtste